Al sinds mijn 4 jaar, toen ik voor het eerst een sax zag en hoorde, wist ik dat ik ooit saxofoon zou spelen, wat ik uiteindelijk ook deed! Door de jaren heen bouwde ik een mooie collectie vintage saxofoons op.

In 2008 besloot ik om iets meer te gaan doen met saxofoons

Na wat marktonderzoek te gedaan te hebben kwam ik tot de vaststelling dat er een paar dingen grondig verkeerd waren. Bijna alle top level merken wijken met hun productie uit naar lage loonlanden en laten er volledig of gedeeltelijk hun instrumenten maken. Verschillende gebruikers rapporteren vaak een merkbaar kwaliteitsverlies maar de prijzen…die blijven alsmaar stijgen.

Naast de bekende merken duiken er ook tal van “nieuwe” merken op uit…maar ook daar leek ik niet te vinden wat ik in gedachten had.

Uiteindelijk kon ik doen zoals tegenwoordig het meest voorkomt: Een Westers bedrijf laat saxofoons maken in China of Taiwan om er dan één of andere veelbelovende, bij voorkeur Frans klinkende naam op te zetten en aan de man te brengen, kwistig rondgooiend met oneliners als “zo goed als Selmer”, “professioneel”, “A label”, “exclusief” en “zeldzaam”… Ze betalen een paar goeie saxofonisten om publiciteit te maken en lovende reviews te schrijven…maar daar zijn er dertien van in een dozijn en daar had ik geen zin in want uiteindelijk is het allemaal misleiding van de potentiële kopers.

In mijn zoektocht stuitte ik plots op een verhaal van een familie van saxfoonbouwers uit Taiwan. Met wat research kwamen ik tot de vaststelling dat het niet zomaar een zoveelste saxofoonfabriekje was maar een heus stuk saxofoongeschiedenis.

Dat sprak me enorm aan. Er hang een zoete geur van geschiedenis en vakmanschap. Bovenal geven ze blijk van enorme arbeidsvreugde en hebben ze een zeer goede reputatie.

Al bijna 65 jaar maken ze saxofoons maar buiten Taiwan blijken ze bij het grote publiek niet echt bekend te zijn. Dat komt omdat ze altijd voor andere grote en bekende saxofoonmerken hebben gewerkt. Zij maken de saxofoons en uiteindelijk komt de naam van de Westerse opdrachtgever telkens op de sax. Een ander gaat altijd met de eer lopen… Dat is eigenlijk wat jammer. Ze zouden de erkenning moeten kunnen krijgen die ze verdienen.

Ik besloot ze op te bellen en een voorstel te doen om hun saxofoons hier op de markt te brengen maar dan onder hun eigen merknaam. Voor de lokale markt hadden ze ondertussen al hun eigen merknaam “LC”, vernoemd naar hun grootvader “Lien Cheng”, de mat met wie alles begon.

Aanvankelijk vonden ze het vreemd dat iemand uit België interesse had om hun naam op de kaart te zetten en te promoten…maar na een reeks van gesprekken en persoonlijke contacten besloten we het er op te wagen

Veel mensen verklaarden me voor gek dat ik naar buiten wou treden met zo’n onaantrekkelijke merknaam als “Lien Cheng” en adviseerden om zoals iedereen een Franse of Amerikaanse naam te gebruiken…maar het bleef “Lien Cheng”…en hoewel het een moeilijkere weg was om de naam bekend te maken aan het grote publiek, vandaag plukken we de vruchten van het harde werk en mogen we vaststellen dat “LC” gestaag aan respect en bekendheid is aan het winnen!

Karel

Oprichter LC Sax Europe